Inseminacja jest jedną z wielu metod, która może okazać się wybawieniem dla par borykających się z niemożnością poczęcia dziecka. Często mówi się, że jest to swego rodzaju ostatni przystanek przed przystąpieniem do zapłodnienia pozaustrojowego. Zabieg polega na wprowadzeniu za pomocą cewnika „najlepszych” plemników do jamy macicy. Poniżej informacja w jakich przypadkach lekarz proponuje tę konkretną metodę, jakie są rodzaje inseminacji, jaka jest jej skuteczność i skutki uboczne, oraz kto bezwzględnie nie może się poddać zabiegowi.

Inseminacja – Wskazania.

Kiedy lekarz proponuje parze tę metodę leczenia niepłodności? Najczęściej stosowana jest w przypadku problemów z nasieniem partnera, a dokładniej w przypadku niedostatecznej liczby plemników bądź ich małej ruchliwości. Kolejnym wskazaniem jest obecność przeciwciał plemnikowych zarówno w organizmie kobiety jak i mężczyzny. Inseminację proponuje się również w przypadku pewnych nieprawidłowości anatomicznych u mężczyzny oraz w zaburzeniach ejakulacji. W przypadku kobiet oprócz występowania przeciwciał plemnikowych wskazaniem jest endometrioza w małym stopniu zaawansowania, oraz zaburzenia owulacji. Inseminacja jest również wskazaniem wśród par borykających się z niepłodnością idiopatyczną – nieznanego pochodzenia.

Rodzaje inseminacji.

Inseminacja domaciczna przeprowadzona może zostać na dwa sposoby, najczęściej podaje się kobiecie plemniki partnera, mamy wtedy do czynienia z tzw. IUI, jednak jeśli plemniki partnera nie spełniają określonych norm, istnieje możliwość podania kobiecie plemników anonimowego dawcy, mamy wówczas do czynienia z tzw. AID. Oprócz najpopularniejszej inseminacji domacicznej warto wspomnieć o inseminacji naszyjkowej, stosowanej w przypadku pewnych dysfunkcji anatomicznych, oraz inseminacji dojajowodowej zalecanej gdy nasienie partnera jest stosunkowo dobrej „jakości”.

Skuteczność inseminacji.

Zakres skuteczności inseminacji wynosi 5% – 25%. Przede wszystkim nie należy się nastawiać na sukces już po pierwszym podejściu, zazwyczaj podejmuje się od trzech do sześciu prób, dopiero po takiej liczbie niepowodzeń proponuje się parom inne rozwiązania.

Sutki uboczne inseminacji.

Ogromną zaletą zabiegu jest jego mała inwazyjność. Nie wymaga on znieczulenia partnerki. Niektóre kobiety skarżą się na pewne dolegliwości spowodowane zastosowaniem cewnika, nie są one jednak zbyt dokuczliwe i szybko mijają. Skutki uboczne mogą być również wywołane lekami hormonalnymi podawanymi przed zabiegiem, są to między innymi zaburzenia nastroju – każda kobieta reaguje indywidualnie. Najczęściej dla par zdeterminowanych w walce o dziecko są to tylko drobne niedogodności na wyboistej drodze, którą zdecydowali się kroczyć.

Przeciwwskazania do inseminacji.

Mimo początkowych wskazań do przeprowadzenia zabiegu inseminacji, nie wszystkie pary ostatecznie mogą się mu poddać. Od inseminacji odstępuje się w przypadku wykrycia zmian nowotworowych u kobiety, obecności mięśniaków macicy, stanów zapalnych narządów rodnych oraz w przypadku niedrożności jajowodów. Od procedury odstępuje się również wówczas, gdy w nasieniu partnera odnotowuje się obecność bakterii.

Sen to czas niezbędny organizmowi do regeneracji  i odpoczynku. Podczas snu niektóre hormony oraz neuroprzekaźniki są wydzielane w większym stopniu, a układ nerwowy działa sprawniej.

Jednak niekiedy pojawiają się zaburzenia snu, do których należą bezsenność, częste wybudzanie się w nocy, problemy z zasypianiem, koszmary nocne czy nadmierna senność – ich przyczyny mogą być bardzo różne. Jak sobie więc z nimi poradzić?  Zanim sięgniemy po leki nasenne, warto skorzystać z bezpieczniejszych dobrodziejstw natury  – ziołowych herbat.

Bezsenność krótkotrwała

Bezsenność bywa męcząca i nie chodzi tylko o dyskomfort, jaki odczuwamy w nocy, ale przede wszystkim brak snu i właściwej regeneracji organizmu wpływa na nasze codzienne funkcjonowanie, jest przyczyną przewlekłego zmęczenia, ale także dużo poważniejszych powikłań, jak np. częściej występująca choroba wieńcowa, bóle głowy, czy krzyża.

Zanim jednak udamy się do specjalisty lub sięgniemy po dostępne w aptece leki nasenne bez recepty, warto skorzystać z naturalnych metod, do jakich należą np. herbaty ziołowe. Napary ziołowe mają działanie wyciszające, uspokajające, umożliwiające spokojny sen. W przypadku bezsenności krótkotrwałej, wywołanej np. stanem nadmiernego napięcia, zdenerwowaniem, czy stresem, takie działanie może być wystarczające.

Herbaty ziołowe – waleriana i melisa

Zbawienny wpływ na zaśniecie i jakość snu mogą mieć herbaty przyrządzone w dwóch znanych powszechnie roślin.

Waleriana – koziołek lekarski i melisa zwyczajna są od wieków znane jako rośliny, które łagodzą stany emocjonalne i wykazują działanie uspokajające, a co za tym idzie nasenne.

Do leczenia używa się korzenia koziołka lekarskiego, którego właściwości wynikają z obecności w nim takich substancji, jak kwas walerenowy, walepotriaty oraz składnikom olejku eterycznego. Jednak waleriana działa nie tylko nasennie. Wykazuje ona również działanie rozkurczające na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, dróg moczowych oraz obwodowych naczyń krwionośnych.

Stosowany jest przede wszystkim do leczenia zaburzeń nerwicowych, zaburzeń snu, stanów lękowych, nadmiernej pobudliwości. Wspomaga również leczenia  zaburzeń pracy przewodu pokarmowego na tle nerwowym. Preparaty z walerianą nie powodują zaburzeń koncentracji i pamięci, poprawiają jakość snu, znacznie ograniczają wybudzenia w nocy.

Melisa zaś, a dokładniej zawarte w jej liściach substancje czynne, działa uspokajająco i nasennie. Liście melisy można kupić w postaci herbatek do parzenia lub w postaci tabletek, które zawierają z nich wyciąg.

Herbatki ziołowe przyrządzane, zawierające w swym składzie melisę polecane są szczególnie osobom starszym. Należy pamiętać, że liście melisy wykazują również działanie wiatropędne oraz żółciotwórcze.

Na wszelkie zakażenia grzybicze narażone są małe dzieci, ponieważ ich układ odpornościowy nie jest w pełni wykształcony i wciąż się rozwija. Jak wiadomo grzybice z łatwością przenoszą się z osoby na osobę, a wśród dzieci jeszcze szybciej. Bardzo często pierwsze objawy grzybicy u dzieci są ignorowane i źle leczone. Każde dziecko jest wyjątkowo wrażliwe na pasożyty, pleśnie, grzyby w każdym okresie rozwoju.

Przy grzybicy obniża się odporność organizmu a dziecko jest podatne na wszystkie drobnoustroje z jakimi będzie mieć kontakt.  Powstanie nadwrażliwości układu immunologicznego związane jest z łatwiejszą penetracją zewnętrznych alergenów poprzez wytworzone w przebiegu grzybicy ranki i nadżerki. Terapia przeciwgrzybicza nie tylko musi być ukierunkowana na zniszczenie grzyba, lecz także jednocześnie musi wzmocnić nadszarpniętą barierę odpornościową. Grzybica może pojawić się na skórze, błonie śluzowej lub pojawić się wewnątrz organizmu. w każdym przypadku pojawienia się grzybicy u dzieci należy przyjąć, że jest to proces ogólnoustrojowy, gdyż nawet niewielkie odchylenia od stanu prawidłowego mogą być zapowiedzią poważnie przebiegającej grzybicy.

Grzyby, które wywołują wiele zakażeń pochodzących z grupy dermatofitów to trzy gatunki: Trichophyton, Microsporum oraz Epidermophyton. Jednym z najbardziej niebezpiecznych jest Cryptococcus. Zakażenie przenoszone jest najczęściej drogą inhalacyjną lub pokarmową. Możliwa jest także inwazja przez uszkodzoną skórę. Ogniska wczesnej inwazji wytwarzają się zazwyczaj w tkance płucnej, skąd drogą krwi przenoszą się do ośrodkowego układu nerwowego, a w zakażeniu uogólnionym do większości narządów wewnętrznych oraz kości. W klimacie Polski dość często spotykanym rodzajem grzybicy jest drożdżyca wywoływana przez  grzyby z rodzaju Candida. U dzieci zakażenie zazwyczaj następuje drogą inhalacyjną przez usta, chociaż grzyby wnikają także przez uszkodzoną rogówkę albo skórę. W szczególnie sprzyjających warunkach, jakie stwarzają między innymi zabiegi chirurgiczne czy inwazyjne badania (np. cewnikowanie), może dojść do bezpośredniego zakażenia narządów wewnętrznych. Oczywiście szczególnie niebezpieczne jest bytowanie grzyba we krwi, ten stan nazywa się sepsą.

Pleśniawkami nazywamy małe, okrągłe lub owalne wykwity występujące w obrębie jamy ustnej na języku i podniebieniu. Wokoło otoczone są czerwonym rąbkiem, zaś na ich powierzchni tworzy się biało-szary nalot przypominający wyglądem ścięte mleko. Pojedyncze plamki mają tendencję do zlewania się ze sobą i tworzenia rozległych wysepek. Mogą pojawić się u noworodków zainfekowanych podczas porodu grzybem Candida, będących na narządach rodnych matki. W trakcie trwającej ciąży źródłem infekcji może być także pochwa kobiety ciężarnej, a zakażeniu sprzyja przedwczesne uszkodzenie błon płodowych i wcześniactwo. Już po urodzeniu na rozwinięcie kandydozy jamy ustnej bardziej narażone są dzieci karmione butelką i często przyjmujące antybiotyki. Niewykształcony system immunologiczny dziecka nie rozpoznaje grzyba jako czynnika obcego i nie wzmacnia sił, aby z nim walczyć, w związku z czym pierwsze objawy choroby pojawiają się zazwyczaj po kilku dniach od momentu zakażenia.

W czasie trwania choroby noworodki są niespokojne, płaczliwe, niechętnie przyjmują pokarm. Starsze dzieci skażą się na pieczenie i uczucie suchości w jamie ustnej. Zmianom mogą czasem towarzyszyć samoistne bóle lub bóle z podrażnienia pojawiające się w czasie jedzenia. Postać ostra charakteryzuje się znacznym podwyższeniem temperatury ciała. Dodatkowo mogą występować wykwity grudkowe i krostkowe na skórze, podrażnienie, świąd i zaczerwienienie skóry odbytu oraz drożdżakowe zmiany zapalne okolic pachwin.

Do powikłań kandydozy, zwłaszcza wywołanej przez antybiotykoterapie, zalicza się miejscowe zaniki błony śluzowej jamy ustnej i języka. Grzybica żołądka, jelit i otrzewnej u dzieci wiąże się z okresowymi bólami brzucha i biegunkami, uczuciem świądu i pieczenia oraz pęknięciami błony śluzowej i skóry w okolicach odbytu. Drożdżyca narządów płciowych i moczowych u dziewczynek charakteryzuje się upławami, przewlekłym, uciążliwym świądem oraz pieczeniem pochwy, a także bólami zlokalizowanymi w podbrzuszu.

Grzybica jelit daje objawy bardzo zbliżone do uczucia niestrawności lub wrzodów, jednak ich rodzaj i stopień nasilenia jest indywidualny dla każdej osoby.

Do najczęstszych objawów występowania grzybicy jelit zalicza się:

  • zaburzenia trawienia
  • wymioty
  • wzdęcia
  • biegunki
  • zgaga
  • gazy
  • pogorszenie zapachu z ust
  • odbijanie się
  • „przelewanie się” i bulgotanie w jelitach
  • zwiększony apetyt na słodycze i owoce

Co sprzyja rozwojowi grzybicy jelita i grzybicy ogólnoustrojowej?

  • nadmiar spożywanych słodyczy – cukier to główne pożywienie dla grzybów
  • antybiotykoterapie – przy stosowaniu antybiotyków giną bakterie chorobotwórcze, ale również zanika nasza przyjazna flora bakteryjna (probiotyki), której całkowita odbudowa trwa nawet 6-8 miesięcy
  • zbyt mało błonnika w diecie – błonnik to podstawa do utrzymania prawidłowego mikro-środowiska jelit
  • niska odporność organizmu
  • stosowanie chemioterapii
  • stosowanie leków sterydowych i hormonów
  • stosowanie hormonalnej terapii zastępczej przy menopauzie
  • stosowanie antykoncepcji hormonalnej (tabletki, globulki, plastry)
  • stres oraz brak snu – pojawia się spadek odporności
  • długotrwałe przebywanie w szpitalu, rekonwalescencja
  • jedzenie popularnych musli, orzechów, paczkowanych otrębów – bardzo łatwo nabawić się grzybicy, spożywając właśnie ofoliowane jedzenie typu pestki, orzechy, rodzynki itp.
  • ciąża
  • cukrzyca

Zanieczyszczone jelita powodują złe samopoczucie, spadek witalności i są przyczyną 80-90% chorób. Infekcja wywołana drożdżakami Candida jest szczególnie niebezpieczna, ponieważ jest to pierwszym krokiem do rozpoczęcia ekspansji na cały organizm. Drożdżaki bardzo szybko się namnażają w organizmie człowieka i im szybciej zostaną zatrzymane, tym mniej strat poniesie taki chory.

Jeżeli leczenie nastąpi dość późno, to grzyby bez problemu przedostaną się do krwi i zostaną rozrzucone po całym organizmie. Szczególnie niebezpieczne jest to w tym momencie dla narządów: wątroba, serce, nerki. To już jednak nie będzie proste w wyleczeniu. Jeżeli widzisz u siebie objawy grzybicy, zareaguj od razu. Lepiej oczyścić organizm na samym początku, niż później ratować obciążone organy, którym grozi dość poważna niewydolność.

Twoje korzyści z oczyszczania jelit pod kątem grzybicy i toksyn:

  • poprawa procesów trawiennych
  • poprawa pracy żołądka i wątroby
  • schudniesz kilka kilogramów
  • pozbędziesz się powyższych dolegliwości
  • poprawi się zapach z ust
  • jelito będzie wolne od toksyn i pasożytów

Twoja kuracja :

    1. Korzystnie jest dołączyć również Oregano Oil (poprawia trawienie, działa odkażająco, przeciwgrzybiczo i antyseptycznie) – bardzo dobry dodatek do leczenia, butelka wystarcza nawet na 4-5 miesięcy.